اخبار

آخرین خبرها از سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

آخرین خبرها از سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر
مهناز افشار: سطح حضور هنرمندان در جشنواره امسال مطلوب است- سختی‌های کار در فیلم «قسم» زیاد بود / توضیحات کارگردان فیلم «23 نفر» درباره مالکیت مادی و معنوی این فیلم-مشروح نشست پرسش و پاسخ / مشروح نشست پرسش و پاسخ فیلم «پالتو شتری» با حضور سام درخشانی، لیندا کیانی و مهدی علی میرزایی / مشروح نشست مستند «نت های مسی یک رویا»/فرهمند:با کودکانی روبرو بودیم که چیزی جز رویا نداشتند /
 
 
 
 
آخرین خبرها از سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

مهناز افشار: سطح حضور هنرمندان در جشنواره امسال مطلوب است/ سختی‌های کار در فیلم «قسم» زیاد بود

مهناز افشار گفت: «سختی های تولید فیلم «قسم» برای اعضای گروه بسیار زیاد بود. یک انرژی ماورایی برای ساخت این فیلم من را همراهی کرد.»

مهناز افشار، در حاشیه نمایش فیلم «قسم» ساخته محسن تنابنده در پاسخ به این سوال که آیا طبق نقدهای منتشر شده درباره این فیلم، «قسم» همخوان با استانداردهای هالیوودی ساخته شده یا خیر، به ستاد خبری سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، گفت: «من اعتقاد دارم به اندازه آدم های روی کره زمین سلیقه وجود دارد. یک فیلم ممکن است از دید شخصی بهترین فیلم و از نظر شخص دیگر، یک فیلم معمولی باشد.»

او تاکید کرد: «هر تعریفی درباره فیلم‌هایی که در آنها ایفای نقش کرده ام برایم جذاب است و هر نقدی برای من سازنده است.»

او درباره فیلم «قسم» که مطابق نظر منتقدان برای ساخت، نیاز به شش ماه زمان داشته گفت: «سختی های کار در فیلم «قسم» بسیار زیاد بود. من درباره خودم می گویم که یک انرژی ماورایی به من کمک کرد تا در مقابل این سختی ها، توان بیشتری داشته باشم. »

مهناز افشار درباره جشنواره سی و هفتم فیلم فجر گفت: «جشنواره امسال هم مانند بقیه سال ها تب و تاب و هیجانات خود را دارد. فکر می کنم اگر کمی بیشتر، سلیقه در جشنواره لحاظ کنیم حال همه ما بهتر می شود.» 

او با اشاره به اینکه با دیدن نام هایی همچون سعید روستایی، رضا میرکریمی، نرگس آبیار در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر لذت می برم، گفت: «امسال حضور هنرمندان در جشنواره فیلم فجر، سطح مطلوبی دارد.»


توضیحات کارگردان فیلم «23 نفر» درباره مالکیت مادی و معنوی این فیلم/مشروح نشست پرسش و پاسخ

کارگردان فیلم «23 نفر» درباره مالکیت معنوی و مادی این فیلم توضیحاتی را ارائه کرد.

به گزارش ستاد خبری سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، نشست خبری «بیست و سه نفر» با حضور مهدی جعفری کارگردان، آلبو عبادی (بازیگر)، امیر و هادی اسلامی (جلوه‌های ویژه بصری)، محسن روزبهانی (جلوه‌‌های ویژه میدانی)، مرتضی قیدی (فیلمبردار)، مجتبی فرآورده (تهیه‌کننده)، آریا عظیمی‌نژاد (موسیقی)، میثم مولایی (تدوینگر)، بهمن اردلان (صدابردار و صداگذار)، احمد یوسف‌زاده (مشاور فیلمنامه) و با اجرای منصور ضابطیان در ششمین روز جشنواره فیلم فجر برگزار شد. 

جعفری درباره اینکه چطور شد به سراغ این موضوع برای ساخت فیلم‌سینمایی رفته است، گفت: جوابش خیلی پیچیده نیست. از چند سال پیش که مستندی درباره آن‌ها ساختم این موضوع در ذهن من هک شده بود و این جزو آرزوهای من شد که یک روز بتوانم فیلم‌سینمایی از روزگاری که این دوستان گذراندند بسازم.

او درباره انتخاب بازیگران این فیلم توضیح داد: مساله مهم این بود که در اقتباس چقدر می‌توانیم به واقعیت وفادار باشیم. بعد از 10، 12 سال رفاقت با این بچه‌ها وظیفه خودم می‌دانستم که تلاش کنم تا فیلمی درست درباره آن‌ها بسازم. از روز اول همه ما نگران بودیم که آیا می‌توانیم بچه‌هایی را پیدا کنیم که بتوانند قصه ما را واقعی بازی کنند. 

کارگردان «23 نفر» تاکید کرد: در واقعیت هم در بین این 23 نفر از گویش‌ها و شهرهای مختلف وجود داشتند. بنابراین خواسته یا ناخواسته طوری این قصه اتفاق افتاده بود که انگار آنها سمبل ایران بودند. ما حدود یک ماه با آن‌ها کار کردیم تا سطح بازی آن‌ها را بهم برسانیم. حدود یک ماه و نیم انتخاب بازیگران طول کشید. در شهرستان‌هایی که می‌خواستیم از آنجا بازیگر داشته باشیم، فراخوان اعلام کردیم.

در ادامه، رآورده درباره مسائلی که علیرضا رئیسیان درباره مالکیت این فیلم مطرح کرده بود توضیح داد و گفت: بله، صحبت‌هایی در این‌باره طرح شده بود. آقای رئیسیان حقوق مالکیت مادی مستندی که درباره این 23نفر برای تلویزیون ساخته شده بود را نداشتند. البته حقوق معنوی‌شان قابل احترام است. از ابتدا که جلسه‌ای باهم در ارشاد داشتیم، به او گفتم که حقوق مادی این فیلم به ایشان تعلق ندارد. اما حقوق معنوی آقای رئیسیان را محترم می‌دانیم. ایشان چند جا از جمله در خانه سینما از ما شکایت کردند که در هیچ‌جا ما محکوم نشدیم. 

جعفری در ادامه گفت: بیشتر این شکایات به سمت من بود. آقای رئیسیان حقوق معنوی آن مستند را داشتند. اما منابع تحقیقی من برای ساخت این فیلم فقط آن مستند نبود. اول از همه خودشان بودند که با آن‌ها در ارتباط بودم. دو کتاب دیگر هم منبع ساخت این فیلم بودند. در هر صورت موضوعی که آقای رئیسیان مطرح کردن فقط یک حاشیه بود.

مهدی جعفری- کارگردان درباره صحنه های کلیشه ای جنگی در فیلمش بیان کرد: تمام تلاش مان را کردیم که تقریبا از لحاظ اجرا کلیشه ای برخورد نکنیم. 

او درباره اینکه همه 23 نفر شخصیت ها در عالم واقعیت در قید حیات هستند؟ گفت: 22 نفر در قید حیات هستند و فقط یکی از آنها به نام احمد سعادت سال ها پیش از دنیا رفته است. 

این کارگردان همچنین درباره برخورد و مواجهه بچه ها در فیلم با افراد واقعی داستان و شباهت چهره آنها اظهار کرد: بچه‌ها تا پیش از فیلمبرداری برخوردی نداشتند و من فقط مستند را به آنها نشان دادم و روز فیلمبرداری از 22 نفر دعوت کردم که به صحنه آمدند. شاید یکی از فاکتور انتخاب ما برای بچه ها شباهت هم بوده است. 

جعفری درباره اینکه چرا از اسامی واقعی 23 نفر در فیلم استفاده نشده است، توضیح داد: خیلی سخت بود که از اسامی واقعی 23 نفر در فیلم استفاده کنیم زیرا دردسرهایی برای ما ایجاد می کرد بنابراین اجازه گرفتم و آنها هم بزرگواری کردند و اجازه داند تا اسم ها را در فیلم عوض کنیم.

او اشاره کرد: این اولین اکرانی است که 22 نفر شخصیت واقعی داستان فیلم را می بینند و ان هم با اهالی رسانه بوده است. 

این کارگردان درباره منبع اقتباس داستان و اینکه بهتر نبود فیلم در قالب سریال ساخته شود؟ گفت: کاملا موافقم اما آنقدر جهان این داستان بزرگ است که من حسرت می خورم که چرا نتوانستم همه اطلاعات در واقعیت را در فیلم هم بیاورم اما معتقدم هر مدیا تماشاگر خودش را دارد و امیدوارم روزی شخصی این کار را انجام دهد زیرا حیفم می آید که برخی از تصاویر جذاب و دیدنی در آن دیده نشد.

فرآورده درباره نسبت بین مذهب و ملیت در فیلم نیز گفت: این دو از هم جدا نیستند. در حوزه دین حب الوطن، ایمان است..ما به سیرت فیلم کار داریم نه صورت. آنچه فکر می کردیم، می توانیم در دهه 90 و برای نسل امروز ارائه دهیم روحی از دین بوده است.

احمد یوسف زاده- مشاور فیلمنامه- که یکی از شخصیت های واقعی 23 نفر است، درباره اینکه این فیلم تا چه اندازه به واقعیت نزدیک بوده است؟، گفت: با دیدن این فیلم من و دوستانم شوکه شدیم. نمی دانستیم گریه کنیم یا بخندیم. فیلم خیلی به واقعیت نزدیک بود و من از عوامل فیلم تشکر می کنم.


مشروح نشست پرسش و پاسخ فیلم «پالتو شتری» با حضور سام درخشانی، لیندا کیانی و مهدی علی میرزایی

نشست پرسش و پاسخ فیلم «پالتو شتری» برگزار شد.

به گزارش ستاد خبری سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر، نشست پرسش و پاسخ فیلم «پالتو شتری» با حضور مهدی علی میرزایی(کارگردان)، مجید شیخ انصاری(تهیه کننده)، سام درخشانی، لیندا کیانی، افسانه چهره آزاد، شاهرخ فروتنیان و بانیپال شومون (بازیگران)، مسعود امینی تیرانی (مدیر فیلمبرداری)، مسیح حدپور سراج (صدابردار) این فیلم و با اجرای منصور ضابطیان برگزار شد.

سوال اول از مهدی علی میرزایی درباره هدفش از ساخت فیلم «پالتو شتری» بود، این کارگردان در پاسخ به سوال گفت: هدفم ساختن این فیلم بوده و هدف خاصی نداشتم. یک داستان داشتم که در یکی از مجلات معتبر ادبی کشور چاپ شده بود و بازخوردهای خوبی داشت، ظرفیت های دراماتیکش را گسترش دادم و به عنوان اولین فیلمم ساختم.

مجید شیخ انصاری تهیه کننده درباره شرایط ساخت این فیلم گفت: فیلمسازی در ایران بیشتر برای عوامل به خصوص کارگردان و تهیه کننده یک اتفاق است تا انتخاب. به محض اینکه شرایط حداقلی پیش بیاید ساخت را شروع می کنیم. شرایط قبل از عید آماده شد و بلافاصله بعد از عید کلید زدیم و کار پیش رفت. با یک گروه بسیار عالی، پشت صحنه بسیار آرام بود و باعث افتخارم است که با این گروه کار کردم

سام درخشانی درباره تجربه کار کردن با یک کارگردان کار اولی گفت: من مهدی علی میرزایی را خیلی وقت است که می‌شناسم. به عنوان نویسنده فی المدت معلوم را نوشته بودند و قبل از این کار در یکی از نوشته هایشان یعنی تخته گاز بازی می کردم برای همین با نوع کارشان آشنا بودم. خیلی خوشحال شدم چون وقتی یک نویسنده‌ای بخواهد فیلمی بسازد قطعا یک فیلمنامه خوب برای خودش کنار می گذارد و من خوشبخت بودم که توانستم در این کار بازی کنم و از نتیجه هم راضی هستم.

لیندا کیانی هم درباره تجربه بازی در «پالتو شتری» گفت: بی اغراق باید بگویم از معدود کارهایی بود که آنقدر پشت صحنه آرامی داشت که من روزشماری می کردم آفیش باشم. آنقدر همه چیز آرام پیش می رفت و لذتبخش بود که خیلی کار را دوست داشتم. بی اغراق می گویم سام یکی از بهترین پارتنرهایی بود که تا به حال داشتم. سام به من خیلی کمک کرد و آنقدر باآرامش تمرین کردیم تا آن خروجی را داد.

افسانه چهره آزاد هم درباره بازی در این فیلم گفت: خیلی خوشحالم که سهمی در این فیلمی که حرفی برای گفتن دارد دارم و از آقای علی میرزایی برای این متن زیبا و کارگردانی بسیار قوی بسیار سپاسگزارم. از آقای شیخ انصاری هم به خاطر شرایط و موقعیت هایی که برای ما ایجاد کردند که به راحتی این نقش را بازی کنیم، ممنونم.

از علی میرزایی درباره کلمات رکیک در این فیلم پرسیده شد و اینکه آیا برای رده سنی محدودیت درنظر گرفته می شود، که کارگردان این فیلم گفت: من نمی دانم منظورشان از این کلمات چیست به لحاظ تجربی شاید فیلم سن دار باشد. تجربه ای که دو شخصیت در داستان فیلم می گذرانند به نوعی می تواند برای جوان ها جذاب تر باشد و برای نوجوانان هنوز آن اتفاقات رخ نداده باشد و با موقعیت های درامی که بین دو شخصیت هست ارتباط برقرار نکنند. 

سوال بعدی درباره شخصیت پردازی با استفاده از مابه ازاهای بیرونی و شخصیت های خاص پرسیده شد، علی میرزایی گفت: اول اینکه درام باعث می شد شخصیت را در یک موقعیت تجسم کنم و بپرسم چه لازم دارد. دوم اینکه به کسانی که از فکر و فلسفه فیلسوفان یا اندیشمندانی که زمینه سو تفاهم در فلسفه شان زیاد است رجوع می کردم و به تفکر آنها فکر می کردم. سوم مابه ازاهای بیرونی که زیاد هم هستند استفاده می کردند.

مسعود امینی تیرانی هم درباره ویژگی های فیلمبرداری این فیلم گفت: فیلم از دو منظر برای من جذاب بود؛ یکی آشنایی قبلی که با تهیه کننده و کارگردان داشتم و دیگری تجربه ای که در ژانر کمدی نداشتم و می خواستم امتحان کنم. همیشه دوست دارم در کارها چالشی باشد که جدی تر بتوانم به موضوع فکر کنم. روی بعضی از موضوعات و ایده های اجرایی فکر کردیم به خصوص روی شکل نور و ترکیب بندی ها به سه چهار فرم کلی رسیدیم. 

شاهرخ فروتنیان یکی دیگر از بازیگران این فیلم هم در ادامه گفت: برای من باعث مباهات بود که در این پروژه حضور داشتم. 

بانیپال شومون هم درباره اینکه امسال چهار بار در جشنواره حضور داشته گفت: فکر می کنم کار خدا بوده است.

او در پاسخ به این سوال که کدام کار را بیشتر دوست داشته گفت: مهمترین فیلمم این پالتوشتری بود چون فیلمنامه را خیلی دوست داشتم واین نقش کوهیار برایم خیلی سخت بود. همینطور حضور مهدی علی میرزایی و مجید شیخ انصاری و پارتنری مثل سام درخشانی برایم جذاب بود.

مهدی علی میرزایی در پاسخ به این سوال که نویسندگی سخت تر است یا کارگردانی گفت: فیلمسازی ادامه نویسندگی است و من در طول فیلم این موضوع را بسیار درک کردم.

درباره موسیقی فیلم هم مهدی علی میرزایی گفت: در فیلمنامه در مدت معلوم من این را تجربه کردم. فونداسیون فیلمنامه را براساس یک اصل فکری و مفهومی طراحی می کنم. وقتی این طراحی می شود و بعد رویش داستان ها و دیالوگها و موقعیت هایی را برای مخاطب عام طراحی می کردم. نتیجه ای که در این فیلم طراحی کردم همین است. وقتی فیلم اکران می شود کسی که دنبال موقعیت شوخ و شنگ و روایت سیال و ... است بهره خودش را می برد و کسی هم که دنبال یک نگاه عمیق تر در لایه های فیلم است هم ان شالله بهره خودش را می برد. امیدوارم این اتفاق بیفتد.

از بانیپال شومون درباره گذشته اش پرسیده شد، این بازیگر در پاسخ گفت: گذشته کاری من به تئاتر برمی گردد و الان دو سه سال است که جدی تر کار تصویر انجام می دهم.

مجید شیخ انصاری درباره اکران فیلم گفت: به طور کلی فضای جشنواره امکان یک بازخورد جدی تر را به ما می دهد که بررسی می شود ولی احتمالا در نیمه اول سال آینده اکران می شود.

مسیح سراج صدابردار این فیلم هم در ادامه گفت: برای من فیلم کمدی و جدی صدایش فرقی نمی کند. سعی کردم به بهترین وجه دیالوگ ها را ضبط کنم این ساده ترین چیزی است که می توانم بگویم.

از مهدی علی میرزایی پرسیده شد فکر نمی کنید پایبندی زیاد به مفهوم اولیه به درام ضربه زد، که او در پاسخ گفت: در فیلم های دیگری که می نوشتم و دیگران می ساختند یک صنف تحصیلکرده را می دیدم که بدنه سینماروی ما را تشکیل می دادند. خیلی از کمدی ها اینها را جدی نمی گیرد و از کنار آنها می گذارد. بعضی دفاتر فیلمسازی می گویند ما کمدی آدم های احمق را دوست داریم.. من فکر کردم گفتمان فیلم می تواند در فضایی باشد که برای قشر تحصیلکرده جذاب باشد و واقعا باید ببینم در اکران عمومی چه اتفاقی می افتد.



مشروح نشست مستند «نت های مسی یک رویا»/فرهمند:با کودکانی روبرو بودیم که چیزی جز رویا نداشتند

کارگردان مستند «نت های مسی یک رویا» گفت: در این فیلم با کودکانی طرف بودیم که همه آرزوها و زندگی شان را از دست رفته می‌دیدند و چیزی جز رویا نداشتند. 

به گزارش ستاد خبری سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، نشست پرسش و پاسخ فیلم نت های مسی یک رویا با حضور رضا فرهمند (کارگردان)، مرتضی شعبانی (تهیه کننده)، ستاره بنیادی (تدوین گر)، حمید احمدی (صدابردار) و حسن مهدوی(صداگذار) با حضور منصور ظابطیان به عنوان مجری برگزار شد.

رضا فرهمند در ابتدای این نشست در پاسخ به سوالی در مورد ساخت این مستند در خارج از کشور گفت: من اساسا چهار یا پنج سال است که درگیر بحران های خارجی هستم. به سوریه رفتم و تصمیم گرفتم برای زنان سوری مستندی بسازم اما بخاطر مسائل امنیتی نشد. در ادامه اما توانستیم به این سوژه در مورد کودکان برسیم.

مرتضی شعبانی تهیه کننده این مستند، گفت: من پنج یا شش کار را در خدمت آقای فرهمند بودم. تیم قوی و سوژه های خوبی که ایشان انتخاب می کنند باعث تولید کارهای قوی می شود.

شعبانی در مورد توجیه اقتصادی در ساخت مستند در خارج از کشور برای تهیه کننده گفت: اگر ما توجه مان در کنار مخاطب ایرانی، به مخاطب غیرایرانی هم باشد،حتما این توجیه ایجاد می شود.

حسن مهدوی صداگذار فیلم در مورد اینکه آیا صدایی به مستند اضافه کرده است یا نه گفت:صدا گذاری روی مستند سخت است چون بهتر است که همه چیز طبیعی باشد با این حال اما در سینمای جهان درام دیگر با مستند قاطی می‌شود و وقتی پای درام به مستند باز می شود، صداگذاری هم جزو جدایی ناپذیر آن است. صداگذاری به فضای مستند کمک می کند. در این فیلم همه صداها سر صحنه گرفته می شد.صدای اضافه ای در این کار استفاده نشد و فقط صدای باد بود که ما برای نشان دادن حالت خرابی از آن استفاده کردیم.

فرهمند در مورد خطراتی که در سوریه گروه مستندسازی را تهدید می کرد گفت: منطقه یرموک سه ماه بود که آزاد شده بود و منطقه پر از تله های انفجاری و بمب های دستی بود. ما نمی دانستیم که وقتی پای مان را زمین می گذاریم چه اتفاقی برای ما می افتد و این کابوس همیشه همراه ما بود. با این حال خدا را شکر اتفاقی نیفتاد و کار فیلم پیش رفت.

فرهمند ادامه داد: کار کردن با بچه ها چالش های خاص خودش را دارد. بچه هایی که علاقه مندی های خاصی هم به دوربین دارند. با این حال من به بچه های گروه گفتم که ما داریم وارد چاهی می شویم که انتهایش معلوم نیست زیرا بچه‌ها پس از چند روز از فیلمبرداری و این مسائل خسته می شوند. نکته دیگر این است که پرسوناژ فیلم اگر نتواند در روزهای اول با دوربین کنار بیاید دیگر امکان ندارد کار شکل بگیرد. من هیچ چیزی به آن ها یاد ندادم و هر حرف بزرگی که زدند را از خودشان گفتند.

شعبانی تهیه کننده فیلم در پاسخ به سوالی در مورد پخش جهانی فیلم گفت: فیلم دارد مسیر خودش را طی می کند و برنامه داریم که به زودی فیلم را در خارج از کشور نمایش دهیم، اولین هدف مان انشاالله جشنواره کن است.

فرهمند در پاسخ به سوالی در مورد علقه کودکان به فلسطین گفت: ما با بچه هایی طرف بودیم که هنوز چندان وارد این معادلات نشده اند با این حال در بین بعضی هایشان این حس بی وطنی و آوارگی وجود داشت.مثلا در فیلم یکی از بچه‌ها هم می گفت که می خواهم وطنم را آزاد کنم.این نشان می داد که کم و بیش چنین حسی وجود داشت.

کارگردان فیلم در مورد اینکه آیا سکانس پایانی فیلم نشان دهنده رویا بودن این فیلم و خواسته های کودکان است گفت: من هم با رویا بودن این قصه موافقم زیرا با کودکانی طرف بودیم که همه آرزوها و زندگی شان را از دست رفته می‌دیدند و چیزی جز رویا نداشتند.

مهرداد امین تصویربردار مستند در مورد تعداد تکرارهای یک برداشت، گفت: ما معمولا برداشت ها را زیاد تکرار نمی‌کردیم. به غیر از پلان هایی که مجبور بودم تنها و بدون پرسوناژ بگیرم،چندبار تکرار می کردیم اما اکثر صحنه های فیلم را بدون تکرار توانستیم بگیریم و آن چیزی که آقای فرهند در ذهنش بود را توانستیم پیاده کنیم. آن هم در جلساتی که قبل از فیلم برداری با آقای فرهمند داشتیم مشخص می شد.

فرهمند در مورد اینکه پدر چگونه وارد این ماجرا شد، گفت: حضور پدر در فیلم کاملا غیرقابل پیش بینی و ناگهانی بود.وقتی ما وارد خانه ناصر شدیم، پدر به صورت ناگهانی وارد داستان شد و همین باعث شد که من همان روز کار را تعطیل کنم چون اتفاق غیر مترقبه ای افتاده بود. بعدا در ادامه من با پدر صحبت کردم و گفتم که من می خواهم زندگی شما را در این مستند به تصویر بکشم، او هم موافقت کرد و چندان هم سخت نبود.
۱۷ بهمن ۱۳۹۷ ۱۴:۰۳
سازمان امور سینمایی ، سمعی و بصری |

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید